وقوع ليشمانيازيس به شاخصهايي از جمله ويرولانس گونه ليشمانيا، ژنتيك و پاسخ ايمني سلول ميزبان بستگي دارد. با گزش پشه خاكي آلوده و ورود انگل به بدن ميزبان، لازم است كه انگل وارد ماكروفاژ شده و در مقابل مكانيسم دفاعي ذاتي آنها دوام آورد. ورود انگل از طريق اتصال مولكولهاي موجود در سطح آن با گيرندههاي سطحي ماكروفاژ و سپس شروع عمل فاگوسيتوزيس رخ ميدهد. زمانيكه انگل وارد سلول شد، در واكوئل پارازيتوفوروس قرار گرفته و توسط غشاء سلول ميزبان احاطه ميشود.
آبشار كمپلمان در مورد پروماستيگوتهاي متاسيكليك آلوده كننده فعال مي شود، اما منجر به تخريب انگل نميگردد و علت آن ممانعت از دسترسي مجموعة حمله به غشا (MAC) به انگل، توسط مولكولهاي طويل و پيچيده ليپوفسفوگليكان (LPG) موجود در سطح پروماستيگوتها ميباشد. مولكولهاي مذكور در سطح پروماستيگوت هاي اوليه (در حال تكثير) نيز وجود دارند اما به علت اندازة كوتاهشان قادر به جلوگيري از دسترسي MAC به غشا نميباشند، لذا انگلها تجزيه و تخريب مي گردند.
آماستيگوتهاي ليشمانيا ماژور نسبت به سيستم كمپلكان حساس هستند.